66un

วันนี้ขอเขียนอะไรเรื่อยเปื่อยหน่อยล่ะกัน เพราะมาอยู่ที่นี่ก็ 3 เดือนแล้ว

ได้คุยกับเพื่อน ๆ หลายคน ก็มักจะมีคำถามยอดนิยมติดตามอยู่มาเป็นเนือง ๆ เอาเป็นว่า หยิบมาตอบคำถามที่นี่ดีกว่า

1. มาอังกฤษตั้งนาน ภาษาดีขึ้นไหม ?

ส่วนตัวสำหรับผมแล้ว บอกตรง ๆ เลยว่า ดีขึ้นนิดเดียวเท่านั้น เคยเห็นไม้บรรทัด 30 cm ไหม ?  ผมว่าผมดีขึ้นมา 5 mm -”-

เนื่องจากว่าอยู่กับคนไทยเยอะ อันนี้บอกตรง ๆ เลยว่า รู้ตัวอยู่ และก็พยายามที่จะลด ๆ การรู้จักคนไทยใหม่ ๆ บ้าง แต่ก็นะ บางทีเค้าก็ต้องการความช่วยเหลือ และบางทีเราก็ต้องการความช่วยเหลือเหมือนกัน มันก็เลยจำเป็นที่จะต้องใช้ภาษาบ้านเกิดเมืองนอนของเรา

มีคำแนะนำนิดนึง สำหรับคนที่อยากมาที่นี่เพื่อฝึกภาษา…คือ มาที่นี่ ถ้าได้ยินคำถามว่า “เป็นคนไทยรึป่าว ?”  อย่าตอบว่า “No, I’m not” นะ ให้ทำหน้า งง ๆ แล้วตอบว่า “Sorry ?” แล้วก็หาเพื่อนต่างชาติเยอะ ๆ

2. ที่นี่เป็นไงบ้าง ? สนุกไหม ? ดีป่าว ? อยากมาจัง

อืมม มันขึ้นอยู่ว่า อยากมาทำอะไร ถ้ามาเที่ยว ก็มาเที่ยวเถิด สนุก อากาศดี จ่ายแพงหน่อย แต่รับรองว่ามีความสุข ( ดูพยากรณ์อากาศก่อนมาด้วยล่ะ ) ผมชอบที่นี่นะ โดยเฉพาะ park ต่าง ๆ เห็นพื้นที่สีเขียวยาว ๆ แล้วมันสดชื่น

แต่ถ้ามาเรียนอย่างเดียว … มีตังค์พอกินพอใช้ สามารถจ่ายได้ ก็เลือกเรียนโรงเรียนที่จ่ายแพงหน่อย เพราะคนไทยน้อย คบเพื่อนต่างชาติเยอะ ๆ Enjoy กับการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ อยู่ซัก 3 เดือน ผมว่าภาษาเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 20 cm (จาก 1 ไม้บรรทัดมาตราฐาน)

แล้วถ้าคิดจะมาทำงานเก็บตังค์อย่างเดียวหล่ะ ? … รู้จักกับคำว่า “เหนื่อย” “ลำบาก” “อดทน” ไหม ? นั่นแหล่ะ เด็กไทยที่มาเก็บเงินที่นี่เค้าสะกดอย่างถูกต้องเหมือน คัดลายมือ 1 สมุดหน้าเหลือง … รู้จักมากน้อย แล้วแต่คน  บางคนทำงานจนนอนวันละ 4 ชั่วโมง หรือต่ำกว่าก็มี อันนี้ก็แล้วแต่ว่า หางานได้เท่าไหร่ อยากทำเท่าไหร่ (อยากเหนื่อยเท่าไหร่) พกดวงและฝึกภาษา/ทักษะพื้นฐานอาชีพ (ทำอาหาร, เสริฟ์, นวด, ตัดผม, อยู่บาร์ ฯลฯ ) ก่อนมาก็จะดีมาก

3. รวยยัง ?

ยังครับ ยังไม่รวย ดูจาก entry 51st ก็จะทราบว่า ผมเพิ่งทำงานได้คืนค่ากินอยู่ 3 เดือนที่นี่กับ pocket money ที่พกมาเท่านั้น ยังไม่ได้เงินคืนจากค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ตอนลงคอร์สนี้เลย

4. ไปเที่ยวมาบ้างป่าวเนี่ย ?

ก็มีไปเที่ยวบ้าง ตามสถานที่ต่าง ๆ ของ Brighton แต่ช่วงนี้ก็ไม่ได้ไปบ่อย กะว่าซักต้น ๆ ฤดูหนาวจะ holidays ไปเที่ยวต่างเมืองบ้าง เพราะช่วงนี้ high season ค่าโรงแรมแพงเหลือหลาย -”- ถ้าไปแล้วจะเก็บรูปมาฝาก

5. อาหารอร่อยไหม ?

อร่อยดีนะ เพราะไม่มีวันไหนเลยที่ไม่ได้กินอาหารไทย (อันนี้ไม่ได้โม้) กินอาหารไทยทุกวัน มีพ่อครัว แม่ครัว (มือสมัครเล่นบ้าง กึ่งโปรบ้าง มีอาชีพบ้าง) ทำให้กินทุกวัน …  บังเอิญรู้จักคนไทยเยอะไปหน่อย ~~  … แต่ก็ขอบคุณ ทุกคนที่ทำอาหารให้กินไว้ ณ ทีนี้ด้วย

6. มีแฟนยัง ? เอาต่างชาตินะ

-”-…  เอ่อ… ครับ… อยู่ไทย ยังจะหาไม่ได้ มาที่นี่ สาวมากมาย คุยกันด้วยภาษามือ (และกาย) มันก็เข้าใจได้บ้างแค่ส่วนนึง แต่ที่สำคัญ มันต้องใช้ภาษาใจด้วย ยากอยู่นะ

7. คิดถึงไหม ?

คิดถึงครับ คิดถึงทุกคนแหล่ะ (พ่อ แม่ พี เพื่อน และ ผู้อ่านทุกท่าน (๕๕) ) บอกตรง ๆ ว่า สอง สามวันที่ผ่านมา คิดถึงเมืองไทยมาก ๆ สุด ๆ เหลือคณานับ จนอยากกลับไทย แต่บุ๊กตั๋วกลับตั้งมกรา ก็คงต้องอยู่ถึงตอนนั้นแหล่ะ

.

.

.

นี่ก็เป็นส่วนนึงของความคิดเห็นคนนึงของชายคนนึงที่มา คอร์ส work and study ที่อังกฤษ ได้ 3 เดือน

ถ้าใคร (หน้าม้าทั้งหลายและผู้แอบอ่าน หรือ เพิ่งได้มาอ่าน) มีคำถาม นอกเหนือจากนี้ คิดว่า น่าสนใจ โพสถามได้เลย เดี๋ยวมาตอบ การันตี ได้ทุกคำตอบทุกคำถาม

ย้ายของเข้าบ้านมาได้เกือบอาทิตย์ เมื่อวานนี้ก็มี roommate ย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ แต่ก็ไม่ได้คุยด้วยอะไรมาก เพราะว่าทำงานกลางคืน แต่วันนี้มีเวลา เพราะเป็นวันอาทิตย์ roommate คนใหม่ไม่ได้ไปเรียน ก็เลยได้คุยกันมากหน่อย

ตานี่ ชื่อ Mustafa อายุพอ ๆ กันเลย เป็นคนตั้งใจเรียน(มั้งนะ) เพราะเค้าบอกว่า มาเรียนที่นี่ ไม่อยากคุยภาษาบ้าน ภาษาเมือง เนื่องจากว่ามาแป็บเดียว 4 เดือน ก็เลยอยากได้ภาษาอังกฤษกลับไปเยอะ ๆ (อืม…มีอุดมการณ์และมุมานะดี)

แล้วเค้าก็เล่าให้ฟังอีกว่า โรงเรียนที่เค้าไปเรียนนั้น เกาหลี เยอะมาก คือ ทั้งห้องเป็นเกาหลีหมด มีเค้าคนเดียวที่ไม่ใช่ (เออ ดีแฮะ)

เรียนอยู่ระดับ Upper Intermediate เหมือนกัน (แต่เท่าที่คุยกัน ภาษาเค้าดีกว่าผมอีกนะ - -”)

ดูเหมือนว่าเป็นคนใช้เงินเป็นไม่ฟุ่มเฟือย เพราะดูจากของที่ซื้อมาก็เป็นของจำเป็นทั้งนั้น ราคาก็ไม่แพงมากด้วย เรียกได้ว่ามีอะไรคล้ายกันส่วนนึง หวังว่าอยู่ด้วยกันคงไม่มีปัญหาอะไรนะ

สาธุ -/\-

ปล.ช่วงหลังเขียนดีเลย์จากวันจริงไปเยอะ เพราะมันมีเรื่องกระจุกกระจิกให้ทำตลอด - -” ไว้ชีวิตลงตัวแล้วจะเขียนตรงวันล่ะกัน

หลังจากเรียนจบไป ก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเอง มีเพื่อนเยอะมาก

แต่…เป็นคนไทยทั้งนั้นเลยนะ - -”

ซึ่งก็ได้มีการสนทนากันในหลาย ๆ เรื่อง โดยเฉพาะเรื่องงาน

และคุยไปคุยมา เลยจับใจความได้ว่ามันมีสูตรตายตัวอยู่

1) ไปทำงานตามที่โรงเรียนจัดหาให้

บางคนไปทำงานไหวก็อยู่ต่อ เพราะไปกับโรงเรียน ส่วนใหญ่ค่าที่พักจะถูก (บางที่ไม่เก็บตังค์เลยก็มี) อาหารพร้อม แต่ก็มีส่วนนึงที่ทนงานไม่ไหวกลับมาตั้งหลักที่ Brighton หรือลาออกแล้วไปหางานในเมืองนั้นทำเองซะเลย

2) หางานทำเอง

คือมีปฏิภาณแน่วแน่ แล้วว่าอยู่นี่แน่ ซึ่งถ้าคิดจะอยู่ Brighton ล่ะก็ เดินไทยมีสูตรตามนี้

2.1) ได้งานชั่วโมงน้อย ก็หา second job ทำ

2.2) กลางวันทำงานโรงแรม ตกดึกทำร้านอาหารไทย

2.3) Mc, KFC, Subways, Burger King และเหล่าขบวนการ Fast Food ทั้งหลาย ทำที่เดียวเลย ชั่วโมงเยอะดี

2.4) มีงานอะไรทำหมด เดี๋ยวปะติปะต่อ จัดแจงเวลาเอง

การที่เราจะอยู่ Brighton นั้น อย่างน้อย week นึง ก็ควรที่จะได้รายได้มากกว่า 100 ปอนด์ (ก็ทำงานประมาณ 20 ชั่วโมงต่อสัปดาห์)

เพราะฉะนั้นเด็กไทยที่นี่จึงสู้งานและอดทน เพื่อปากท้อง

(อ่านดูแล้ว เหมือนออกรายการวนเวียนชีวิตยังไงก็ไม่รู้ -”- )

เมื่อ 2-3 วันก่อน เพื่อนคนนึง แนะนำให้ไปสมัครเป็น housekeeper ที่ The Grand (โรงแรมห้าดาวเชียวนะ !!)

แต่พอไปถึง ปรากฏว่า หัวหน้าแผนก เค้าดันไม่ว่างซะงั้น เค้าก็เลยขอนัดสัมภาษณ์วันนี้

แต่วันนี้จริง ๆ แล้วต้องไปทำ part time เป็น housekeeper ที่นึง เค้าก็เลยบอกให้มาวันอังคารแทน ส่วนเพื่อนก็ให้มาสัมภาษณ์วันเสาร์ตามปกติ

Today morning, I was chatting with my friend, Tai, to talk about where we will go because the weather is good and there is nothing if we were at home. It had only boring.

So we made a trip in 20 minutes and planned it.

But if we were only 2, it would be not good because both of us want to take photos therefore we need models.

After I persuaded my friends, I got one at last.

She is a new student who lives in my ex-host.

When everything were ready : Photographers, Model, Cameras, Plan, Bus ticket. It’s time to begin a great trip.

» Read more after the jump →

Today I went to Seven Sisters, Sussex. It was the longest journey since I came here.

It took around 1 hour from Brighton to there.

On the way, both sides of the road were beautiful. I don’t know how to explain it. It was really fantastic.

However, I did not look around much because this trip were sudden. We set a group in one hour and there was a children parade so the main road were closed. We had to walk to the bus stop which were quite far. - -”

Finally, we reached there around 2 pm.

We enjoyed taking photos with one model that we had -”-

But it’s too much, we spent at only one view point for 2 hours. So we could not go to other view points because the bus is stop service around 5 pm.

OK, I think I talk too much. Let’s see the pictures…

That’s all… If I have time (and money) I will go there to take other view points ^^

Credit : Teya

เนื่องจากสัปดาห์ที่แล้ว คุยกับทางโรงเรียนไว้ว่า เสาร์ - อาทิตย์นี้ โรงเรียนมีงานชิ้นเล็ก ๆ ให้ทำคือ เดินแจกแผ่นโฆษณาตามบ้านเรือนในตรอกซอกซอยต่าง ๆ

เรียนเสร็จวันนี้เลยเดินไปคุยเพื่อสอบถามรายละเอียด ปรากฏว่า เค้า งง เล็กน้อย

ผมนึกในใจ “ท่าจะอดแฮะ งานนี้ T-T”

ไม่รู้เหมือนกันว่า เป็นกันทั้งประเทศอังกฤษเลยรึป่าว ที่ชอบการพนัน

แต่ที่นี่ Brighton ดูเหมือนว่าการพนันนั้นค่อนข้างเสรีทีเดียว เราสามารถเห็นได้ทั้ง slot machine, ร้านรับแทงบอล , คาสิโน และเครื่องเล่นพนันในรูปแบบต่าง ๆ

วันนี้ โรงเรียนมีจัด social activity เพื่อให้ไปดูการแข่งหมา ผมเห็นว่ามันแปลก และอีกอย่างมันเป็นกิจกรรมที่ไม่ต้องเสียเงิน ก็เลยถือว่าไปเปิดโลกก็ดีเหมือนกัน

พอไปถึง ก็รู้สึกแก่ว ๆ คนค่อนข้างน้อยแฮะ แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่เลย คนส่วนใหญ่เข้าไปนั่งข้างสนาม เค้าไปนั่งในร้านอาหารและนั่งดูการแข่งผ่านมอนิเตอร์

[สนามแข่งกว้างขวางมาก คาดว่าประมาณ 400 เมตร เหมือนสนามแข่งกรีฑา]

[เปิดตัวผู้เข้าแข่งขัน]

หลังจากที่มีการเปิดตัวผุ้เข้าแข่งขัน เพื่อให้ผู้ชมได้มาดูหน่วยก้าน เพื่อเก็งว่าตัวไหนจะชนะ สักพักหลังจากนั้นก็จะเริ่มการแข่งขันกัน

ตอนที่ไปนั้น มีนักเรียน 3 คน ที่แทงพนันไปด้วย มีคนนึงลงไป 5 pounds ได้กลับมา 20 pounds แหน่ะ (อิจฉาโคตร) ส่วนอีกสองคนนั้นเสีย T-T

เนื่องจากการแข่งมีหลายรอบ 1 ใน 2 คนนั้น ไม่ละเลิก เล่นต่อ -”-

แทงจนกระทั่ง แทงถูก (แต่หักลบกันแล้วก็ยังขาดทุนอยู่ดี…)

บังเอิญผมถ่ายรอบที่เค้าแทงถูกมาพอดี

[หลายคนเก็งไว้ว่าเบอร์ 2 จะเข้าวิน เมื่อดูจากสถิติ]

[แต่…]
[.]
[.]
[.]

[เบอร์ 6 กลับ วิ่งแซง โค้งสุดท้าย แล้วก็เข้าวินไป อย่างเฉียดฉิว]

รอบนี้บอกเลยว่าค่อนข้างลุ้น เพราะอยากให้เพื่อนแทงถูกซะที สงสาร เสียไปหลายสิบปอนด์แล้ว และในที่สุด เค้าก็ได้กลับคืนมา(บ้าง)

สุดท้ายนี้ ขอฝากไว้ การพนันเป็นสิ่งไม่ดี โปรดหลีกเลี่ยง อยากจะรวยต้องขยันทำมาหากิน

ไปแล้วครับ … ตู้ slot machine ว่างพอดี และเดี๋ยวต้องไปแทงบอลต่อ

-”-

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ สองวันก่อน ถือว่าเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้น สำหรับผมเลย เลย publish ย้อนหลังอีกเช่นกัน
(เขียนเมื่อ 23/04/08)

» Read more after the jump →

เรื่องที่เขียนนี้เกิดขึ้นเมื่อวันศุกร์ที่แล้ว ก็เลย publish เป็นวันศุกร์ไปเลยก็แล้วกัน

มันเรื่องของน้องผู้หญิงคนนึงพบเจอปัญหาในวันแรกของการมาที่นี่

(หวังว่าน้องเค้าจะได้พบกับสิ่ง ๆ ดีในวันต่อ ๆ ไป ชดเชยล่ะกัน )

(เขียนเมื่อ 21/04/08)

» Read more after the jump →