อย่างที่เคยได้บอกไปว่าร้านอาหารไทยที่ทำ part-time อยู่เค้าต้องการคน พอดีมีน้องแนะนำเพื่อนมาคนนึง ไอ้เราก็นายหน้าซะเลย นัดน้องเค้าไปดูตัวที่ร้าน เพื่อให้เจ้าของเค้าดูตัวพูดคุย
พอไปถึง เจ้าของร้านไม่อยู่แต่ (แป่ว…) ก็เลยให้พี่ที่ร้านโทรไปบอก เค้าก็เลยบอกว่า ให้น้องเค้ามาลองงานวันพรุ่งนี้ตอนกลางวัน น้องเค้าก็ ok
จบไปนึงเรื่อง
อีกเรื่องดันเกิดขึ้นกระทันหัน เพราะว่าจริง ๆ แล้วเจ้าของร้านต้องเข้ามาทำงานวันนี้แต่เค้าติดธุระ เค้าเลยโทรกลับมาถามอีกรอบว่า วันนี้ผมว่างไหม ? (ตามตารางงาน ผมทำตอนเย็นอย่างเดียววันนี้ แล้วต่อด้วยงานที่โรงแรม) ก็เลยตอบเค้าไปว่า
“ว่างครับ”
… แย่แหล่ะ … -x-
“งั้นวันนี้ก็ทำยันเช้าเลยดิ” … ผมคิด
แต่เมื่อตอบไปแล้วจะให้ทำไงได้ เลยต้องทำไป -”-
ไม่อยากจะคิดเล้ย ว่าพรุ่งนี้จะนอนตายท่าไหน T-T
กลางวัน … ช่วยในครัว
เย็น … เสริฟ์โต๊ะจอง 24 คน
กลางคืน … โรงแรม (ซึ่งมีงานแต่งงาน)
พอป้าที่เป็น head chef แกรู้ แกก็แซวเลย
“วันนี้นี่ แกก็ทำยาวเลยนะเนี่ย คิดๆ ดู แกก็ได้เยอะเลยนะวันนี้”
“ก็จริงอ่ะป้า แต่ไม่รู้พรุ่งนี้จะมีชีวิตรอด ได้ใช้เงินที่หามาได้รึเปล่า…” ผมคิด
และแล้วภารกิจยิงยาวก็เริ่มประมาณเที่ยงตรง ผมลงไปช่วยในครัว ออก Starters และเอาอาหารขึ้นไปวาง ให้พี่เค้าเสริฟ์ ซักพัก บ่าย ๆ คลื่นลูกค้ามหาชน เริ่มซัดเข้ามาโครม ๆ พอกับฝนที่ตกโครม ๆ เช่นกัน แขกหนีฝนจากการเดินเล่นชายหาดมานั่งกินในร้าน -”-
พระเจ้า… ทำ Starters เสร็จ วิ่งขึ้นไป รับออเดอร์ใหม่ ลงมา ทำ Staters เสร็จ วิ่งขึ้นไป รับออเดอร์ใหม่ … วนเป็นวัฏจักร อยู่ 2 - 3 ชั่วโมง ในครัวก็เริ่มซา พร้อมฝนที่ตกอย่างปรอย ๆ นอกร้าน
เมื่อครัวซา ก็กินข้าว และก็ขึ้นไปช่วยพี่ข้างบนเค้าหน่อย เพราะงานรับแขกมันจะยุ่ง เนื่องจากพี่เค้าต้องล้างจาน Starters ด้วย เลยทำให้กินเวลาไปส่วนนึง
…
เกือบห้าโมง เจ้านายมา พนักงานกะเย็นมา ผมกับพี่ ก็ไปพัก 1 ชั่วโมง
1 ชั่วโมงอันมีค่าของผม จะทำอะไรได้ นอกจาก … นอน
…
หกโมงเศษ ๆ เริ่มทำงานกะเย็นต่อ โชคดีที่มีพี่กะเย็นอีกคนมาช่วยเสริฟ์ ไม่งั้น ตายแน่ ถ้าทำคนเดียวโต๊ะใหญ่เนี่ย
แขกโต๊ะใหญ่เริ่มเข้า ทุ่มกว่า ๆ พอเห็นหน้าปุ๊บ คิดในใจ
“จะได้ทิปป่าวเนี่ย ?”
เพราะเจ้าภาพเป็นแขก (แขกจริง ๆ แขก เลยอ่ะ) และที่เหลือ เป็นแขกอีก 10 กว่าคน -”-
เรื่องมากใช้ได้เลย… แต่ไม่เป็นไร สีทนได้ T-T
…
เกือบห้าทุ่ม ก็ออกจากร้าน แล้วก็ปั่นจักรยานไปต่อที่โรงแรม
อย่างที่บอกครับ วันนี้ มีงานแต่ง !!
ก็ทำภารกิจประจำ ลงไปครัวล้างจานก่อน เพื่อนอีกคน ก็เดินตรวจตราโรงแรม
แขก 70 คน ดิ้นกันกระจายอยู่ด้านนอก ไอ้เราก็ยืนล้างจานไป
แต่มันก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น เกือบเที่ยงคืน อยู่ ๆ แขกก็ทยอยกันกลับ
… อ่า สบายไป …
เพราะแขกรีบกลับ ผมกับเพื่อนก็รีบเคลียร์ ได้
งานก็เสร็จไว ไม่ต้องรอ 
แถมมีโชคชั้นที่สอง อาหารเหลือเยอะมาก ไม่ว่าจะเป็น ไก่ทอด แซนวิช พาย เค้ก … เรียกได้ว่า ทำเป็นบุฟเฟต์สำหรับพนักงานโรงแรมตอนกลางคืนต่อได้อีกงานเลย
หลังจากเคลียร์ทุกอย่างเสร็จ ก็ เซ็ตโต๊ะอาหารเช้า ทำความสะอาดนิดหน่อย ก็ตีห้าได้
ก็ว่างแล้ว จะทำอะไรได้หล่ะ นอกจาก … นอน
ตื่นมาอีกที เกือบ 7 โมง ถึงเวลากลับบ้าน
ทุกอย่างเรียบร้อย
การยิงยาวครั้งยิ่งใหญ่ ก็ผ่านไป …
มาคิดดูว่า ยิงยาวขนาดนี้ ผมได้เท่าไหร่ ?
กลางวัน 15 pounds + tip 9 pounds = 24 pounds
เย็น 25 pounds + tip 9.5 pounds = 34.5 pounds
กลางคืน โรงแรม 48 pounds (คิดแบบยังไม่หัก NI กับ tax)
รวม 106.5 pounds
ถามว่า เหนื่อยไหม ? คุ้มไหม ? มีแบบนี้เอาอีกป่าว ?
ตอบได้เลยครับว่า เหนื่อย water monitors (สังเกตุว่าเติม s ก็ทดแทนไม้ยมก ไปหลายๆ อันแทนล่ะกัน -”-) ไม่คุ้มชีวิตหรอกครับ ไม่เอาอีกอ่ะนะ ถ้าเจอแบบนี้ เผอิญวันนี้ กะกลางวันมันอยู่นอกแผนไปหน่อย - -”
Tags: hotel, income, restaurant, TH, UK, Work
Filed under General, Work
« 56th : Pizza Maker | 58th : ก่อนจะมาอังกฤษ (4) : บัตร ISIC »
ดีๆ น่าสนุกๆ
คนนึงก็ทำงานหนักเกิน อีกคนก็ไม่มีงานจนว่างเกิน
วะฮ่ะฮ่าาา
อ่านแล้วยังเหนื่อยแทนเลยอะ
งานหนักกว่ายอดมนุษย์อีกแก
เหมือนด่ากรูเรย แสด